Alle lanen in de buurt van toen gingen netjes ergens heen
Rijen voor de oorlog-huizen, strakke donkerrode steen
Naar de school op de hoek, naar de brug en nog vlug het plantsoen langs
naar de winkels, alle lanen in de buurt van toen, allemaal behalve één
Onze laan was eindeloos, onze laan ging nergens heen
En 's zomers was er voetbal en nog licht tot 's avonds laat
Geur van nevel uit het weiland, gras en roestig prikkeldraad
En 's zomers dan haalde een man op een fiets drie kwartjes voor de ijsbaan
En 's winters blies de polderwind zo ijzig en gemeen
Zodat ik zeker wist: onze laan ging nergens heen
Aan het einde hield de wereld op
geen huizen meer maar wolken
Tot waar de verre hemel in de horizon verdween
Onze laan was eindeloos, onze laan ging nergens heen
En zo'n veertig jaren later
is het toch nog goed gekomen
Onze laan gaat verder
en de buurt is afgebouwd
Zou iemand in de buurt van toen nog weten hoe het begon?
Met het weiland en de schapen en de verre horizon?
Onze laan is een straat met een brug die gaat naar nieuwe wijken, nieuwe winkels
Net als alle andere lanen doen en misschien denk ik alleen
onze laan was eindeloos, deze straat gaat nergens heen.
Aan het einde hield de wereld op
geen huizen meer maar wolken
Tot waar de verre hemel in de horizon verdween
Onze laan was eindeloos, onze laan ging nergens heen
Aan het einde hield de wereld op
geen huizen meer maar wolken
Tot waar de verre hemel in de horizon verdween
Onze laan was eindeloos, onze laan ging nergens heen
Onze laan was eindeloos, deze straat gaat nergens heen
|
All lanes in the former neighbourhood neatly went somewhere
Rows of houses from before the war, in tight darkred stones
To school on the corner, to the bridge and to the park in a hurry,
to the shops, all lanes in the quarter of that time, all except one
Our lane was endless, our lane went nowhere.
And during the summer there was soccer and light until late at night
Smell of mist from the pasture, grass and rusty barbed wire
In the summer a man on a bike asked three quarters for the rink
And in the winter wind in the polder was cold and harsh
So I was certain: our lane went nowhere.
At the end the world stopped to exist,
no more houses but only clouds.
Until where the distant heaven disappeared in the horizon
Our lane was without end, our lane went nowhere.
And some forty years later
everything turned out all right
Our lane continues
and the quarter has been completed. [1]
Does someone in the former neighborhood still know how it started?
With the pasture and the sheep and the distant horizon?
Our lane is a street with a bridge that goes to new districts, new stores
Like all other avenues, and maybe I only think
our lane was without end. This street goes nowhere.
At the end the world stopped to exist,
no more houses but only clouds.
Until where the distant heaven disappeared in the horizon
Our lane was without end, our lane went nowhere.
At the end the world stopped to exist,
no more houses but only clouds.
Until where the distant heaven disappeared in the horizon
Our lane was without end, our lane went nowhere.
Our lane was without end. This street goes nowhere.
|